Dr Agnieszka Widera Wysoczańska jest doktorem psychologii, adiunktem w Zakładzie Psychologii Klinicznej Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz wykładowcą w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej we Wrocławiu.
Przyznano jej europejski certyfikat psychoterapeuty wydany przez European Association of Psychotherapy, jest też specjalistą w zakresie Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie certyfikowanym przez PARPA; specjalistą w zakresie Terapii Stresu Pourazowego PTT; Trenerem Treningu Grupowego PTP; superwizorem PTT. Otrzymała tytuł konsultanta w zakresie pomocy dzieciom z rodzin dysfunkcyjnych PTP.
Jest Licencjonowanym praktykiem stosowania języka w procesie zmian i hipnozy konwersacyjnej, Mistrzem praktykiem oraz Trenerem NLP w zakresie psychoterapii certyfikowanym przez The NLP Connection a Partner of The Society of Neuro-Linguistic Programming (USA), Praktykiem w strategiach i sztuce modelowania nowych zachowań certyfikowanym przez The NLP Connection oraz Improvement General (USA).
Psychoterapią zajmuje się od 1987 roku. W 1995 roku stworzyła Instytut Psychoterapii we Wrocławiu. Prowadząc w nim terapię, warsztaty rozwojowe i szkolenia współpracuje z grupą psychologów i pedagogów z Polski, USA, Kanady i Niemec.
Założenia prowadzonej przeze nią integracyjnej psychoterapii mówią o tym, że każda osoba zawiera w sobie wszystkie zasoby potrzebne do rozwoju, jednak w wyniku doświadczeń życiowych z niektórych tych zasobów nie możemy korzystać. Terapia pozwala na dotarcie i uruchomienie tych możliwości. Zafascynowana wewnętrznym potencjałem, uważa, że najważniejszym celem procesu psychoterapeutycznego jest wspomaganie w procesie zmian oraz uruchamianie wewnętrznych zasobów, a także budowanie harmonii i wewnętrznego spokoju. Dzięki temu możemy w pełni wykorzystywać swój wewnętrzny potencjał w dalszym rozwoju osobistym, doskonaleniu swoich umiejętności, twórczym rozwiązywaniu problemów, rozwijaniu umiejętności realizacji pożądanych celów, czy tworzeniu lepszej jakości życia.
Prowadzi terapię indywidualną i grupową. Specjalizuje się w trudnym problemie diagnozy i psychoterapii dzieci i dorosłych, którzy od dzieciństwa doznają przemocy emocjonalnej, fizycznej czy seksualnej ze strony bliskich z własnej rodziny, a także od osób ze środowiska. Zajmuje się ludźmi z rodzin alkoholowych (DDA).
Pomaga osobom, które doświadczają różnych problemów życiowych, przeżywają trudności w związkach partnerskich czy małżeńskich oraz w relacjach z własnymi dziećmi czy rodzicami.
Rodzice biologiczni, adopcyjni i zastępczy przyprowadzają do niej swoich podopiecznych, aby zmniejszyć konsekwencje wcześniej doznanej przez nie przemocy. Sami rodzice także poszukują pomocy dla siebie, aby budować coraz lepsze więzi ze swoimi dziećmi.
Przychodzą do niej po pomoc osoby z depresją, nerwicą, lękami, problemami i zaburzeniami wynikającymi ze stresu, chorobami psychosomatycznymi, czy żalem po stracie bliskiej osoby.
Dokonuje psychologicznej diagnozy sądowej dzieci, które mogły doświadczyć przemocy seksualnej. Jest powoływana przez sądy jako biegła w sprawach o przemoc w rodzinie. Nie jest w związku z tym lubiana przez sprawców tej przemocy, Zmieniają oni zdanie o psychoterapeutce, gdy sami decydują się zaprzestać działalności destrukcyjnej czy przestępczej i zmienić swoje zachowanie na bezpieczne dla innych i siebie.
Prowadzi indywidualne i grupowe sesje rozwojowe z osobami, które dążą poprzez wydobywanie własnego potencjału do zwiększenia jakości życia we wszystkich jego sferach oraz do doskonalenia komunikacji międzyludzkiej, ustalania i realizowania wartości życiowych oraz wynikających z nich celów zawodowych i osobistych.
Od 1989 roku w Instytucie Psychoterapii szkoli profesjonalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie i środowisku, z diagnozy, wsparcia i terapii osób, które doznały przemocy..
Aby mogła skutecznie pomagać osobom, które chcą rozwijać się i zmieniać swoje życie ukończyła studia psychologiczne (specjalizacja kliniczna) na Uniwersytecie Wrocławskim. Stale doskonali (w USA) swoje umiejętności pomagania innym ucząc się od czołowych amerykańskich psychoterapeutów i diagnostów kreujących kierunek psychoterapii skoncentrowanej na traumie. Aby nauczyć się specjalistycznej diagnozy dziecka wykorzystywanego seksualnie w 1994 roku odbyła roczny staż na Uniwersytecie w Saskatoon oraz w Mental Health Clinic w Kanadzie. Wtedy też pogłębiała praktyczną wiedzę (współprowadziła grupy terapeutyczne) o psychoterapii kobiet, które doznały przemocy seksualnej w dzieciństwie.
Dotychczas napisała pięć książek: „Rozmowy o przemijaniu. Hermeneutyczne badania psychologiczne”, „Mechanizmy przemocy w rodzinie. Z pokolenia na pokolenie”, „Interpersonal trauma and its consequences” (red.), „Interpersonalna trauma. Mechanizmy i konsekwencje” (red.) oraz „Interpersonalna trauma. Wsparcie, interwencja, psychoterapia” (w druku) oraz kilkadziesiąt artykułów psychologicznych. Opisała w nich swoje doświadczenia badawcze i praktyczne.
| 
